W drogę!

                                             Tak się składa, że drugi rok z rzędu koniec kwietnia i początek maja, to
                                                       czas spełniania marzeń. W zeszłym roku uczyłam się
                                                             patynowania mebli w przepięknej Normandii.
                                                   Wracając, nie mogliśmy nie zajrzeć do słynnego Giverny
                                                    http://tylkoretroblue.blogspot.fr/2014/05/goniac-marzenia.html
                                                   http://tylkoretroblue.blogspot.fr/2014/05/ogrody-moneta.html

                                               Tym razem wyjeżdżam dalej i w miejsce trochę bardziej egzotyczne.
                                                       I na pewno przygotuję ciekawą foto-opowieść z podróży.
                                                      Troszkę mi żal zostawiać tę alzacką wiosnę  w rozkwicie.

                                                       Zdjęcia powyżej zrobiłam dziś, późnym popołudniem.

                                                   A kolejne są z pochmurnego , przedwczorajszego dnia.
                                   Tyle raz parkowałam w pobliżu tego starego domu, a dopiero teraz dostrzegłam
                                                                                      ile ma uroku..

                                                      Ktoś tu śpi.. uchylił nawet oko, gdy zakiciałam;)

                                                            Uliczka w naszej metropoli: Selestat.

                                                                Do zobaczenia za kilka dni!

W drodze

                                                do Normandii, zatrzymaliśmy sie chwilę w Amiens.
                                                                                   Warto!
                                  Choćby po to by zobaczyć najwiekszą , gotycką katedrę we Francji.
                                                                I zajrzeć do domu Juliusza Verne'a.
                                 Ale to co nas zaskoczyło to...pływające ogrody, zwane Les Hortillonages.
                               Kiedyś w tym miejscu byly bagna, które stopniowo zasypywane, stworzyły
                                         wysepki, na których od wieków uprawia sie kwiaty i warzywa.
                                   Można wypożyczyć kajak lub łodkę i popływać między wysepkami...
                                          Nie mieliśmy już na to czasu. Ale wyglądało -obiecująco.

                                   Za to spędziliśmy miły wieczór z przyjaciółką, która zrobila dla nas
                                                       kolację z mulami w roli głównej-mniam:)
                                                                           Anita-dziękujemy:))

    

                                             A gdy się pożegnaliśmy z Amiens, ruszyliśmy wprost na
                                                                              Pont de Normandie.
                                                          Rozpięty nad Sekwaną, robi ogromne wrażenie.

                                                                          Dobrej nocy:))






                              

Goniąc marzenia

                                              dotarłam aż do Normandii, o czym już wiecie:)
                       
                                          Zatrzymaliśmy się w miejscowości Villers-sur-Mer w
                                 pięknej, starej willi, na wzgórzu, z którego było widać morze..                               
                                Willa otoczona jest ogrodem, w którym od świtu do nocy, śpiewają
                                  ptaki. Drozdy, wilgi, kosy -koncertowały chyba specjalnie dla nas;)

                          

                                                              Zachód słońca w Villers-sur- Mer

                                    Jak wiecie mam bzika na punkcie staroci. Od dawna myślalam o tym, by
                                                       nauczyć sie odnawiania mebli, drobiazgow.
                                       Owszem, pomalowałam kilka mebli w stylu shabby chic.
                                       Szukając inspiracji , trafiłam na bloga , którego wlaścicielka
                                                               prowadzi kursy patynowania .
                                         W Normandii-właśnie. Bardzo daleko od mojej Alzacji.
                                         Mąż wymyślił, że pojedziemy razem na długa majówke.
                                              Ja bedę patynować, on zwiedzać muzeum w Caen.

                                                                            No i się udało!
                                               Tu bylam:  http://cottageetpatine.canalblog.com/
                                                                         I patynowalam;))

                                                                                                              

                                                         Przez ten jeden dzień, dużo się nauczyłam.
                                                                          Merci Cristelle:)))
                                                          
                                                                    A mąż  tymczasem...zwiedzał:

                                        Na koniec jeszcze zdjęcie z kwiaciarni w Villers-sur- Mer.
                                                                  Kwiatów nigdy za wiele:))

                                                                                  Dobrego dnia!!

Wietrzna Normandia

                                           Och tak. Nawdychałam się morskiego powietrza.
                                                              Tego w Alzacji nie mamy.
                                           
                                  
                                      Cabourg , gdzie wraz z Proustem można szukac straconego czasu..

 
                         

                                 Do Deauville,  tłumnie zjeżdżja Paryżanie, bo to rzut beretem od
                                    tej metropolii.Trochę tam sztywno, więc dość szybko stamtad
                                                   wyjechaliśmy;)  Ale miasteczko-piękne.

                                     Jeśli zaś chcemy, znależć prawdziwie urokliwe , normandzkie
                                                        wsie , trzeba pojechac w głąb lądu;)
                            Warto tam spróbować " normandzkiej brandy", czyli calvadosu, wytwarzanego,
                                                                     podobnie jak cydr-z jabłek.
                                             My degustowaliśmy w Beuvron-en Auge, zaliczanej
                                                  do jednej z najpiekniejszych wiosek we Francji.

                                        A co ma Normandia wspólnego ze spelnianiem marzeń, o tym
                                                                               napiszę jutro.
                                                       Dziękuję Wam za odwiedziny i komentarze.
                                                  Postaram sie nadrobić wszelkie, blogowe zaległości:))
                                                  Duża część tych zdjęć jest autorstwa mego męża.
                                                                          Ninniejszym-dziękuję:))