środa, 16 sierpnia 2017

Monemvasia.

                                                Przyznam, że nigdy wcześniej o niej nie słyszałam. 
                             A jest cudem natury i architektury. Skała na której zbudowano miasto, jest
                                                              połączona z lądem wąską groblą. 
                               Niełatwo się tu dostać teraz. A i kiedyś był dostępna tylko od morza. Stąd nazwa.
                                                      "Mone" i "emvasi" co oznacza:jedno wejście.
                                           Była przez wieki ważnym portem handlowym i ze względu
                                                na swe strategiczne położenie-łakomym kąskiem.
                               Najpierw bizantyjska, potem zdobyta przez Franków, Wenacjan, Turków.
                                                                  Od 1821 roku - grecka.
       Tu ,świetnie opisana historia Momevasi.http://www.moja-grecja.pl/perelki.php?str=monemvasia





                                    Zmierzamy w jej kierunku. Skała bywa nazywana greckim Giblartarem.







                                                   Pozwalam sobie wstawić zdjęcie z internetu.




                          W Monemvasi nie jeżdżą samochody,  bagaże noszą wynajęci przez hotele bagażowi.
                             Albo przewożą je na taczkach, bo uliczki maleńkie, kręte, często bardzo strome.
                                                      Stopniowo odkrywały przed nami swoje tajemnice.
                                            A to ogród schowany za załomem muru, a to kopuła kościólka.
                                                              A to nagle-otwarty widok na morze.
                                                                                Zobaczcie sami...



                                                       Jedynym minusem był czterdziestopniowy upał.
                                        Choć udało się nam trochę schłodzić , podczas kąpieli  w morzu.















                         Fragmenty górnego miasta (na skale powyżej kościołów) , które obecnie jest w ruinie.



























 















                                                                    Widok z górnego miasta.
                                                    O poranku, gdy było  jeszcze w miarę chłodno.













                                         Jedyny ocalały kościół Górnego Miasta- pod wezwaniem św. Zofii.













 













 







                                         Restauracje i sklepiki , kuszące zapachy, nie oparliśmy sie;)






















                           Krwawa Mary(ma dużo potasu!!) i Skyfall2-nagrodzony drink*-ugasiły pragnienie;)








                                                   Choć najchętniej, zrobilibyśmy to co koty:)


























                                Ja tu jeszcze kiedyś wrócę-najpewniej którejś jesieni. Podobno, też jest pięknie.
                                                           A na pewno nie tak gorąco, jak w czerwcu.

                                                Ostatni widok z okienka  w kafejce i...kierunek Nafplion.







                                           Ale o tym opowiem może , podczas długich jesiennych wieczorów.
                                                                Miło będzie powspominać gorące dni.

                                                                        A dla Kurek -bonus:))))
                                              Koty, psy i grajki z ceramiki. Z Monemvasi-oczywiście.























            * drink na bazie soku gruszkowego i grepfruta, zdobył duże uznanie  i nagrodę w konkursie  dla barmanów w Pradze.


                                                              Dziękuję, żę podróżujecie ze mną:)


piątek, 11 sierpnia 2017

Peloponeskich wojaży ciąg dalszy

                                                          Sparta, wszyscy o niej słyszeliśmy.
                                Ale  z tej starożytnej nic nie zostało. Obecne miasto założono w XIX wieku.
                                           Położone w Lakonii, u stóp gór, wysokich, jak nasze Tatry.


















 

                                                I gdzieś tam, wśród szczytów majaczy Mistra.
                                         Miasto-muzeum. Założone przez Normanów w 1205 roku.
                                    Najlepiej na świecie zachowany  bizantyjski zespół architektoniczny .
                     W XIV wieku była centrum kulturalnym i intelektualnym, drugim po Konstantynopolu
                                                                        miastem cesarstwa.
                                Mistra podupadła w XIX wieku, jej mury zostały częściowo rozebrane.
                                                       Posłużyły jako budulec pod nową Spartę.
                                                   Mimo to, i dziś Mistra robi ogromne wrażenie.













































































                                         Jedynymi mieszkankami Mistry, są mniszki z kalsztoru Pantanassa.
                                               Stworzyły sobie na tym skrawku ziemi, kwiatowy raj:)













 







                                                       A następny przystanek będzie w Monemvasii.
                                                                                 Zapraszam:)
                                                      I dziękuję za wszystkie serdeczne komentarze:)

                                      Warto poczytać o Mistrze, np.http://navtur.pl/place/show/1270,mistr
                                                                            I obejrzeć filmik.


wtorek, 8 sierpnia 2017

Tysiąc kilometrów i dziesięć tysiecy zakrętów...

                                                                 a może i więcej. ;)
                                   Serpentyny wiodły nas od plaż, do wiosek ukrytych w górach.
                                       Nie przypuszczałam nawet, że Peloponez tak nas zachwyci.
                  Do Sparty przyjechaliśmy z Aten. W bardzo ważnym celu. Na ślub greckich przyjaciół.
                      Po hucznym weselu i spakowaniu eleganckich ubrań na dno walizek, ruszyliśmy
                                                                     w wielką podróż.


                     Choć to nie do końca zgode z prawdą, bo jeszcze zanim dotarliśmy do Sparty, już
                                                        mieliśmy na koncie mnóstwo wrażeń.

                 Najpierw dojechaliśmy do miejscowości, w której turyści pojawiają się-głównie zimą.
                                                           Gdy trwa ...sezon narciarski.
                 Dimitsana, położona w Arkadii ( jednej z prowincji Peloponezu)-jest piękna, cicha .
                            Dzięki swemu położeniu (950 m n.p.m.)  daje odetchnąć od upałów.










 


















 






 

















                                                   Jak na Arkadię przystało, kraina jest mlekiem i miodem płynąca;)
                                                             Po drodze mijaliśmy setki kolorowych uli.
                                          





                                                 A sklepowe półki uginają sie od pszczelich produktów.







                                                                       Można też nabyć ule...





                                                              I smakołyki,  w które obfituje Arkadia...
                                                      Suszone owoce, papryki, sery, oliwki, grzyby i orzechy.






                             
                                                   Pszczoły, motyle i inne owady, mają się gdzie pożywić.






















                                                 A i ludzie nie narzekają, bo tawern i kafejek , bez liku...













                                                           CDN...jeśli sie dacie zaprosić;)