Środek świata

                                                                To pewnie dlatego, nie możemy przestać o niej myśleć.
                                                                                   Że ma w sobie"pępek świata".
                                                                                         Mniej więcej tutaj.
                                                                       Pod Kopułą Łańcucha, tą niewyzłoconą.

                                       A kiedy wejdzie się na Górę Oliwną,  widać, jak Kopuła na Skale góruje
                                                                                 nad Jerozolimą.

                                                           Pod murami miasta cmentarze w Dolinie Cedronu.

                                Tu, pośród drzew oliwnych chciałoby się pomedytować. Niestety, w pobliskiej
                                               wiosce wybuchły zamieszki i szybko zeszliśmy w dół.

                                                W piątek na Via Dolorosa wielu pielgrzymów uczestniczy w
                                                                               Drodze Krzyżowej.

                                                   

                                               A w sobotę życie w Jerozolimie zwalnia, z powodu szabasu.

                                                Nie mogło w naszej podróży zabraknąć zadumy przy Ścianie Płaczu.

 

 

                                              
                                                         Część Ściany Płaczu przeznaczona dla kobiet.
                                                        Zdjęcie z dnia , gdy w Jerozolimie padał deszcz .


                                                    

                                                       I jeszcze kilka migawek z naszych spacerów.

                                                      Bethesda, znana z cudownych uzdrowień

                                                         
                                                                 Nowa Jerozolima Zachodnia

                                                                         Koszerny McDonald

                                                    I dzielnica ultra ortodoksyjna, stąd mamy tylko kilka zdjęć.
                                                                 Nie chcieliśmy nikogo zdenerwować.
                                             Im dalej się w nią zagłębialiśmy, tym bardziej byliśmy  zdumieni.
                                    Mieliśmy wrażenie, że cofnęliśmy się w czasie i jesteśmy w przedwojennej
                                                                                        Warszawie.

                                                     
                                                           Rzadki to widok w Jerozolimie-kwiaty

                                            
                                     
                               
                                               Cardo, kolumny pozostałe po bizantyjskiej ulicy handlowej

                 

                                                  Lekko tylko uchyliły się przed nami drzwi  Jerozolimy..

                                        Mam nadzieję, że dacie się jeszcze namówić na przechadzkę
                                                        po Betlejem, Tel-Awiwie i przepięknej Jaffie.

Jerozolima pachnąca

                                                                    miętą i kawą z kardamonem.       
                                     Jeszcze nie wróciłam z tej podróży, jeszcze się trochę unoszę nad ziemią.
                                     Trudno opowiedzieć o tak niezwykłym miejscu, nie mogąc do opowieści
                                                         dołączyć zapachów, ludzkiego gwaru , spojrzeń...

                             Jerozolima spełniła nasze oczekiwania... w nadmiarze.Wieczorem przy kolacji, nie
                                         mogliśmy się nadziwić spotkaniom z ludźmi, z miastem.
                             Nie ogarnął nas szczęśliwie "syndrom jerozolimski", bowiem ani nie wpadliśmy
                                    w religijne, ekstatyczne uniesienia, ani nie znienawidziliśmy tego miasta.
                                        Szukam właściwego słowa...Jerozolima mnie omotała, zniewoliła.
                                                                      
                                                                        Chciałabym tam powrócić.

                                                                  I wypić, jak co dzień sok z granatów

                                                                   I najlepszą kawę w Jerozolimie

                                          

                                                                      Jutro obiecuję ciąg dalszy..

W drogę!

                                             Tak się składa, że drugi rok z rzędu koniec kwietnia i początek maja, to
                                                       czas spełniania marzeń. W zeszłym roku uczyłam się
                                                             patynowania mebli w przepięknej Normandii.
                                                   Wracając, nie mogliśmy nie zajrzeć do słynnego Giverny
                                                    http://tylkoretroblue.blogspot.fr/2014/05/goniac-marzenia.html
                                                   http://tylkoretroblue.blogspot.fr/2014/05/ogrody-moneta.html

                                               Tym razem wyjeżdżam dalej i w miejsce trochę bardziej egzotyczne.
                                                       I na pewno przygotuję ciekawą foto-opowieść z podróży.
                                                      Troszkę mi żal zostawiać tę alzacką wiosnę  w rozkwicie.

                                                       Zdjęcia powyżej zrobiłam dziś, późnym popołudniem.

                                                   A kolejne są z pochmurnego , przedwczorajszego dnia.
                                   Tyle raz parkowałam w pobliżu tego starego domu, a dopiero teraz dostrzegłam
                                                                                      ile ma uroku..

                                                      Ktoś tu śpi.. uchylił nawet oko, gdy zakiciałam;)

                                                            Uliczka w naszej metropoli: Selestat.

                                                                Do zobaczenia za kilka dni!

Kwiatowe pocztówki

                               
                                          Natura oszalała. Że bez w kwietniu, to mnie nie dziwi, ale już???

                                                                Pachnie w domu i w ogrodzie.

                                       A człekowi paszcza od rana się śmieje, gdy widzi tulipanowe słońca:)

 

                                      Napracowaliśmy się dziś w ogrodzie. Ja plewiłam, siałam i sadziłam (dalie).
                                                 A mąż malował ,drzwi garażowe i inne elementy drewniane.
                                       Jutro co najwyżej, kawka na tarasie. O ile się trochę ociepli. Bo zimnooo.

                                                                      Słonecznej niedzieli Wam życzę:)